(From Cyprus Mail, Letter to the Editor)
There are many holes in the law protecting children
I write in response to your recent article ‘Support needed to protect children’ (Cyprus Mail, April 19). Attorney-General Petros Clerides said: “I do not believe that anyone has avoided conviction for sexual abuse of a minor due to a weakness in the law.”
In 2004 a man was arrested on three charges relating to his own child:
1. Sexual abuse of a minor
2. Indecent assault of a female, and
3. Domestic violence
Among the fifteen police witnesses listed were three medical doctors and a psychologist. The criminal trial was continually adjourned/delayed for three years resulting in January 2008, Petros Clerides authorising withdrawal of the case. This left the accused without trial, avoiding conviction. A ‘weakness in the law’, perhaps?
A delay of 18 months – an eternity to a four-year-old child – passed before the child was videoed by an inspector from the Department of Domestic Violence in Nicosia. A weakness in the law?
Commissioner for Protection of Child Rights Leda Koursoumba says: “The Education Ministry could incorporate programmes to build awareness on these issues as well as broader sex education matters.”
The child has been forced to leave the Greek primary school she attended. The school’s headmaster had the situation explained to him, with documentation regarding parental access and the intricacies of the case. He replied, “I have many cases like this”.
The headmaster condoned visits from the accused father to school regularly and permitted him to sit in the playground to see his child against her will – despite having full awareness with documentation in writing, the police charge sheet and access document.
He defied a judge’s access order and the child persistently telling her teacher she didn't want to see her father. This caused severe anxiety and psychological distress and manifested in the young girl refusing to attend school, having uncontrollable destructive rages, and finally resulting in stress incontinence.
Medical professionals have advised specialist treatment from the government hospital. Last week, Social Services said the law states they require the father’s permission for treatment and he has obviously refused. Is this a weakness in the law?
The Commissioner called for “giving psychological treatment to those who commit sexual and other violence against children to ensure they can be reintegrated into society”.
This child, now 10, desperately needs victim support and psychological treatment to become stable and have the opportunity of growing up and integrating in society, Mrs Koursoumba.
Petros Clerides opinion: "Personally, I do not think that the law as it stands is in bad shape.”
note: such a good written letter, the only thing missing is what party the father belongs to...
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010
Αντρική Βία Κατά των Γυναικών; Όχι ΚΑΙ σ’ αυτήν!
Έχουμε πληροφορηθεί ότι την προηγούμενη εβδομάδα έγινε επίθεση σε κοπέλα από τον πρώην σύζυγό της μέσα στην παλιά Λευκωσία, κοντά στην πλατεία του Μανώλη, προκαλώντας της βαριά σωματική βλάβη. Η κοπέλα είναι μητέρα ενός μικρού παιδιού. Το παιδί ήταν παρόν κατά την επίθεση.
Καταδικάζουμε με κάθε τρόπο, μέσο και φωνή που έχουμε το περιστατικό!
Μαζί με την ολοκληρωτική καταδίκη μας, υπενθυμίζουμε και επισημαίνουμε πως
Στην Ευρώπη, η ενδοοικογενειακή βία είναι η πρώτη αιτία θανάτου ή / και αναπηρίας για τις Ευρωπαίες γυναίκες ηλικίας 16 έως 44 ετών, ξεπερνώντας τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα και τον καρκίνο. Ανάλογα με τη χώρα, το 25% έως 50% των γυναικών έχουν υπάρξει θύματα βίας. Αναρωτιόμαστε λοιπόν μήπως η δίκαιη κατά τα άλλα αγανάκτηση που συναντούμε για αυτά τα εγκλήματα λειτουργεί απλώς ως άλλοθι για να συνεχίζεται τελικά απρόσκοπτη η «κανονική» και «συνηθισμένη» πρακτική της βίας ηπιότερων μορφών και τόνων, που ενδημεί παντού.
Το γεγονός αυτό ΔΕΝ είναι μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι μια πράξη που αποτελεί μέρος ενός δικτύου καθημερινών συνθηκών που την καθιστούν επιτρεπτή. Είναι απόρροια της πατριαρχικής δομής των κοινωνιών και των εξουσιαστικών σχέσεων που στις κοινωνίες μας έχουν διαμορφωθεί ανάμεσα στα δύο φύλα. Είναι απόρροια της συνθήκης που υπαγορεύει υποσυνείδητα ότι «ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΤΥΠΗΣΩ».
ΔΕΝ αποδίδεται σε ψυχοπαθολογικούς λόγους στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Οφείλεται συνήθως σε αίτια κοινωνικά.
ΔΕΝ εξαρτάται από την οικονομική τάξη, τη μόρφωση, το βιοτικό επίπεδο, το επάγγελμα, την ηλικία, την ‘κοινωνική επιφάνεια’ των ατόμων. Είναι φαινόμενο που διαπερνά όλες τις πιο πάνω –και άλλες- κατηγορίες αδιακρίτως.
ΔΕΝ είναι κάτι που συμβαίνει μακριά μας! Συμβαίνει στα σπίτια και τα διαμερίσματα δίπλα μας και στους ανθρώπους που ξέρουμε. Το συγκεκριμένο περιστατικό συνέβηκε στο δημόσιο χώρο, την πλατεία του Μανώλη, που πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά.
Οι μορφές σωματικής βίας ενάντια στις γυναίκες ξεκινούν από το βίαιο άγγιγμα, το χαστούκι, το ξυλοδαρμό, προχωρούν στο βιασμό, τον ακρωτηριασμό, την παραμόρφωση και φτάνουν μέχρι την εξόντωση της γυναίκας.
Το γεγονός της ύπαρξης παιδιών πάρα πολλές φορές δεν αποτρέπει την άσκηση της βίας. Αντίθετα, η βία εκδηλώνεται στην παρουσία τους –όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση- ή σε άλλες περιπτώσεις τα περιλαμβάνει.
Η αντρική βία κατά των γυναικών συχνά αντιμετωπίζεται από άλλες γυναίκες ως μια μορφή απόδοσης δικαιοσύνης που αφορά τη σχέση ανάμεσα στη γυναίκα και τον άντρα (…… και αυτό πονάει ακόμα περισσότερο!).
Η βία κατά των γυναικών είναι η πλέον διαδεδομένη «αποδεκτή» μορφή βίας («σιγά, ένα πάτσο της έδωσε!»).
Η ποινικοποίηση του προβλήματος είναι ένα βήμα, αλλά –όπως και κάθε περίπτωση που αφορά κάθε μορφής ενδοοικογενειακή βία- δε μπορεί να γίνει καθαρότερο ότι η νομική αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων είναι μια τρύπια σακούλα για ένα βαρύ φορτίο. Αποτιμούμε ότι η νομική πτυχή είναι βοηθητική. Ο κυπριακός νόμος αυτή τη στιγμή στην καλύτερη περίπτωση δεν αποτρέπει και στη χειρότερη δεν τιμωρεί την άσκηση βίας ενάντια στις γυναίκες. Οι νομικές αλλαγές αναμφισβήτητα αποτελούν ένα πεδίο που απαιτεί συντονισμένη δράση για να αλλάξει. Ταυτόχρονα όμως αξιολογούμε και πως ότι η μόνη ουσιαστική και άμεση αποτροπή υλοποίησης της δυνατότητας για άσκηση ανδρικής βίας πάνω στις γυναίκες είναι η παρουσία του ίδιου μας του σώματος και της ίδιας της φωνής μας στο δημόσιο χώρο με διαμαρτυρία, καταδίκη και αποπομπή του κάθε θύτη. Με πολλά μέσα και σε πολλαπλούς χρόνους και τόπους.
Δε θα σιωπήσουμε.
Δε θα συγκαλύψουμε.
Δε θα ανεχτούμε.
Στηρίζουμε τις γυναίκες που τολμούν να το πουν.
ΦΑΛΙΕΣ Eναλλακτικά Media – Συντακτική Ομάδα
Kίνηση Πολιτών ALERT
Κέντρο Στήριξης Γυναικών ΑΠΑΝΕΜΙ
Καταδικάζουμε με κάθε τρόπο, μέσο και φωνή που έχουμε το περιστατικό!
Μαζί με την ολοκληρωτική καταδίκη μας, υπενθυμίζουμε και επισημαίνουμε πως
Στην Ευρώπη, η ενδοοικογενειακή βία είναι η πρώτη αιτία θανάτου ή / και αναπηρίας για τις Ευρωπαίες γυναίκες ηλικίας 16 έως 44 ετών, ξεπερνώντας τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα και τον καρκίνο. Ανάλογα με τη χώρα, το 25% έως 50% των γυναικών έχουν υπάρξει θύματα βίας. Αναρωτιόμαστε λοιπόν μήπως η δίκαιη κατά τα άλλα αγανάκτηση που συναντούμε για αυτά τα εγκλήματα λειτουργεί απλώς ως άλλοθι για να συνεχίζεται τελικά απρόσκοπτη η «κανονική» και «συνηθισμένη» πρακτική της βίας ηπιότερων μορφών και τόνων, που ενδημεί παντού.
Το γεγονός αυτό ΔΕΝ είναι μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι μια πράξη που αποτελεί μέρος ενός δικτύου καθημερινών συνθηκών που την καθιστούν επιτρεπτή. Είναι απόρροια της πατριαρχικής δομής των κοινωνιών και των εξουσιαστικών σχέσεων που στις κοινωνίες μας έχουν διαμορφωθεί ανάμεσα στα δύο φύλα. Είναι απόρροια της συνθήκης που υπαγορεύει υποσυνείδητα ότι «ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΤΥΠΗΣΩ».
ΔΕΝ αποδίδεται σε ψυχοπαθολογικούς λόγους στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Οφείλεται συνήθως σε αίτια κοινωνικά.
ΔΕΝ εξαρτάται από την οικονομική τάξη, τη μόρφωση, το βιοτικό επίπεδο, το επάγγελμα, την ηλικία, την ‘κοινωνική επιφάνεια’ των ατόμων. Είναι φαινόμενο που διαπερνά όλες τις πιο πάνω –και άλλες- κατηγορίες αδιακρίτως.
ΔΕΝ είναι κάτι που συμβαίνει μακριά μας! Συμβαίνει στα σπίτια και τα διαμερίσματα δίπλα μας και στους ανθρώπους που ξέρουμε. Το συγκεκριμένο περιστατικό συνέβηκε στο δημόσιο χώρο, την πλατεία του Μανώλη, που πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά.
Οι μορφές σωματικής βίας ενάντια στις γυναίκες ξεκινούν από το βίαιο άγγιγμα, το χαστούκι, το ξυλοδαρμό, προχωρούν στο βιασμό, τον ακρωτηριασμό, την παραμόρφωση και φτάνουν μέχρι την εξόντωση της γυναίκας.
Το γεγονός της ύπαρξης παιδιών πάρα πολλές φορές δεν αποτρέπει την άσκηση της βίας. Αντίθετα, η βία εκδηλώνεται στην παρουσία τους –όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση- ή σε άλλες περιπτώσεις τα περιλαμβάνει.
Η αντρική βία κατά των γυναικών συχνά αντιμετωπίζεται από άλλες γυναίκες ως μια μορφή απόδοσης δικαιοσύνης που αφορά τη σχέση ανάμεσα στη γυναίκα και τον άντρα (…… και αυτό πονάει ακόμα περισσότερο!).
Η βία κατά των γυναικών είναι η πλέον διαδεδομένη «αποδεκτή» μορφή βίας («σιγά, ένα πάτσο της έδωσε!»).
Η ποινικοποίηση του προβλήματος είναι ένα βήμα, αλλά –όπως και κάθε περίπτωση που αφορά κάθε μορφής ενδοοικογενειακή βία- δε μπορεί να γίνει καθαρότερο ότι η νομική αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων είναι μια τρύπια σακούλα για ένα βαρύ φορτίο. Αποτιμούμε ότι η νομική πτυχή είναι βοηθητική. Ο κυπριακός νόμος αυτή τη στιγμή στην καλύτερη περίπτωση δεν αποτρέπει και στη χειρότερη δεν τιμωρεί την άσκηση βίας ενάντια στις γυναίκες. Οι νομικές αλλαγές αναμφισβήτητα αποτελούν ένα πεδίο που απαιτεί συντονισμένη δράση για να αλλάξει. Ταυτόχρονα όμως αξιολογούμε και πως ότι η μόνη ουσιαστική και άμεση αποτροπή υλοποίησης της δυνατότητας για άσκηση ανδρικής βίας πάνω στις γυναίκες είναι η παρουσία του ίδιου μας του σώματος και της ίδιας της φωνής μας στο δημόσιο χώρο με διαμαρτυρία, καταδίκη και αποπομπή του κάθε θύτη. Με πολλά μέσα και σε πολλαπλούς χρόνους και τόπους.
Δε θα σιωπήσουμε.
Δε θα συγκαλύψουμε.
Δε θα ανεχτούμε.
Στηρίζουμε τις γυναίκες που τολμούν να το πουν.
ΦΑΛΙΕΣ Eναλλακτικά Media – Συντακτική Ομάδα
Kίνηση Πολιτών ALERT
Κέντρο Στήριξης Γυναικών ΑΠΑΝΕΜΙ
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009
Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
Ανακοίνωση Τύπου Ομάδας Στήριξης Κέντρου Γυναικών «Απανέμι»
Η 5χρονη εχθρότητα και πολεμική που δέχτηκε το Κέντρο Στήριξη Γυναικών Απανέμι από μέλη της αστυνομίας και αξιωματούχους κρατικών υπηρεσιών (αλλα και "αδελφων" οργανωσεων) λόγω της δράσης του υπέρ της προστασίας θυμάτων βίας και κοινωνικού αποκλεισμού φτάνει στην κορύφωσή της με την δίωξη του οργανισμού για τη δράση του κατά τα χρόνια 2004 και 2005.
Mετά από συνεχιζόμενες, αδικαιολόγητες κατά την άποψη μας, αναβολές αρχες Δεκεμβρίου ελπίζουμε επιτέλους να αναγνωσθεί το «κατηγορητήριο» ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και το οποίο αφορά τη διαχείριση ΟΛΩΝ (!) των κρατικών χορηγιών του 2004 και 2005 καθώς και διοικητικά θέματα διορισμών αξιωματούχων του οργανισμού.
Το Απανέμι καλωσορίζει την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας για να έχει επιτέλους τη δυνατότητα να καταρρίψει τις κατηγορίες, να αποδείξει το ανυπόστατο των κατηγοριών και να αντιπαραβάλει την αλήθεια στα ενορχηστρωμένα σενάρια των τελευταίων χρόνων που δεν είχα άλλον σκοπό παρά να παγώσουν τη δράση και να φιμώσουν έναν οργανισμό ο οποίος αγωνίζεται στο πλευρό χιλιάδων συμπολιτών μας.
Εμείς, η ομάδα στήριξης του Κέντρου Απανέμι θα σταθούμε δίπλα στο κέντρο και την συντονίστριά του Τζούλια Καλημέρη στη μακρά διαδικασία που μόλις ξεκινά. Αρκετοί από μας συνειδητά επιλέγουμε να ενταχθούμε τώρα στο Δ.Σ. του οργανισμού. Άλλοι δημιουργούμε πυρήνες στήριξης σε όλες τις επαρχίες της Κύπρου.
Καλούμε την κοινωνία να παρακολουθήσει τη διαδικασία και να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας ως το μόνο μέσο που διαθέτουμε ενάντια στην βια και την αυθαιρεσία.
Ενάντια στη συνωμοσία της σιωπής, ενάντια στην αυθαιρεσία των κρατικών αξιωματούχων, ενάντια στις απόπειρες τρομοκρατίας των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενάντια στην εμπεδωμένη πρακτική της καταδίκης των θυμάτων βίας και κοινωνικού αποκλεισμού σε μια ζωή χωρίς επιλογές και τη σιωπή.
Mετά από συνεχιζόμενες, αδικαιολόγητες κατά την άποψη μας, αναβολές αρχες Δεκεμβρίου ελπίζουμε επιτέλους να αναγνωσθεί το «κατηγορητήριο» ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και το οποίο αφορά τη διαχείριση ΟΛΩΝ (!) των κρατικών χορηγιών του 2004 και 2005 καθώς και διοικητικά θέματα διορισμών αξιωματούχων του οργανισμού.
Το Απανέμι καλωσορίζει την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας για να έχει επιτέλους τη δυνατότητα να καταρρίψει τις κατηγορίες, να αποδείξει το ανυπόστατο των κατηγοριών και να αντιπαραβάλει την αλήθεια στα ενορχηστρωμένα σενάρια των τελευταίων χρόνων που δεν είχα άλλον σκοπό παρά να παγώσουν τη δράση και να φιμώσουν έναν οργανισμό ο οποίος αγωνίζεται στο πλευρό χιλιάδων συμπολιτών μας.
Εμείς, η ομάδα στήριξης του Κέντρου Απανέμι θα σταθούμε δίπλα στο κέντρο και την συντονίστριά του Τζούλια Καλημέρη στη μακρά διαδικασία που μόλις ξεκινά. Αρκετοί από μας συνειδητά επιλέγουμε να ενταχθούμε τώρα στο Δ.Σ. του οργανισμού. Άλλοι δημιουργούμε πυρήνες στήριξης σε όλες τις επαρχίες της Κύπρου.
Καλούμε την κοινωνία να παρακολουθήσει τη διαδικασία και να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας ως το μόνο μέσο που διαθέτουμε ενάντια στην βια και την αυθαιρεσία.
Ενάντια στη συνωμοσία της σιωπής, ενάντια στην αυθαιρεσία των κρατικών αξιωματούχων, ενάντια στις απόπειρες τρομοκρατίας των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενάντια στην εμπεδωμένη πρακτική της καταδίκης των θυμάτων βίας και κοινωνικού αποκλεισμού σε μια ζωή χωρίς επιλογές και τη σιωπή.
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009
για μια κοινωνία χωρίς βασανιστές
Τον περασμένο Μάρτιο γίναμε μάρτυρες της πρωτοφανούς συγκάληψης και του ξεπλύματος της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας από τη δικαστική εξουσία. Οι 10 αστυνομικοί που ξυλοφόρτωσαν και κακοποίησαν 2 φοιτητές το Δεκέμβριο του 2005 βρέθηκαν αθώοι από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας αφού δεν έγινε δεχτό το βίντεο του ξυλοδαρμού που είδε ο κάθε Κύπριος πολίτης στην οθόνη της τηλεόρασης του. Οι αντιδράσεις στην αθωωτική απόφαση γέννησαν την Κίνηση Πολιτών ALERT και τη δράση για την απόδοση δικαιοσύνης.
Μετά από πολλές καθυστερήσεις το Ανώτατο Δικαστήριο αρχίζει την ερχόμενη Δευτέρα 23 Νοεμβρίου την εξέταση της έφεσης που καταχωρήθηκε από την Γενική Εισαγγελεία κατά της απόφασης του Κακουργοδικείου. Το Ανώτατο Δικαστήριο θα αφιερώσει την επόμενη εβδομάδα στην υπόθεση αυτή.
Από την απόφαση του Εφετείου θα εξαρτηθεί η αξιοπιστία της δικαστικής εξουσίας στην Κύπρο ή, καλύτερα, ότι έχει απομείνει από αυτή την αξιοπιστία μετά την αθώωση των 10.
Ο κάθε πολίτης που ένιωσε και νιώθει την αδικία καλείτε να παρευρεθεί μπροστά από το Ανώτατο Δικαστήριο τη Δευτέρα μεταξύ 9:30 και 12:30 αφιερώνοντας έστω και λίγο από τον χρόνο του στο να απαιτήσει την απόδοση δικαιοσύνης.
Ενημέρωση για τις εξελίξεις εντός και εκτός δικαστηρίου καθώς και ανάλογες δράσεις θα υπάρχει καθημερινά στο blog της Κίνησης Πολιτών ALERT.
Μετά από πολλές καθυστερήσεις το Ανώτατο Δικαστήριο αρχίζει την ερχόμενη Δευτέρα 23 Νοεμβρίου την εξέταση της έφεσης που καταχωρήθηκε από την Γενική Εισαγγελεία κατά της απόφασης του Κακουργοδικείου. Το Ανώτατο Δικαστήριο θα αφιερώσει την επόμενη εβδομάδα στην υπόθεση αυτή.
Από την απόφαση του Εφετείου θα εξαρτηθεί η αξιοπιστία της δικαστικής εξουσίας στην Κύπρο ή, καλύτερα, ότι έχει απομείνει από αυτή την αξιοπιστία μετά την αθώωση των 10.
Ο κάθε πολίτης που ένιωσε και νιώθει την αδικία καλείτε να παρευρεθεί μπροστά από το Ανώτατο Δικαστήριο τη Δευτέρα μεταξύ 9:30 και 12:30 αφιερώνοντας έστω και λίγο από τον χρόνο του στο να απαιτήσει την απόδοση δικαιοσύνης.
Ενημέρωση για τις εξελίξεις εντός και εκτός δικαστηρίου καθώς και ανάλογες δράσεις θα υπάρχει καθημερινά στο blog της Κίνησης Πολιτών ALERT.
Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009
Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009
Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν σε όλους
Το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009, διοργανώνουμε φεστιβάλ διαμαρτυρίας για την επίθεση της αστυνομίας σε νεαρούς που διασκέδαζαν στην Πλατεία Φανερωμένης. Θεωρούμε ότι οι δημόσιοι χώροι ανήκουν σε όλους που τους χρησιμοποιούν, πολίτες και μετανάστες, άντρες και γυναίκες, νέους και γέρους ανεξάρτητα από την εθνικότητα τους, την εμφάνιση τους ή τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Η προσπάθεια της αστυνομίας να ποινικοποιήσει την παρουσία της νεολαίας στην Πλατεία της Φανερωμένης θα συναντήσει την αντίσταση μας. Θέλουμε ζωντανές πλατείες όπου οι άνθρωποι θα κοινωνικοποιούνται ελεύθερα. Η αστυνομική τρομοκρατία στην παλιά πόλη δεν θα περάσει.
Το φεστιβάλ που θα γίνει στην Πλατεία Φανερωμένης θα περιλαμβάνει γκραφφίτι σε καμβά, παράσταση δρόμου, προβολές και μουσική. Θα αρχίσει στις 17.00 το απόγευμα και θα συνεχιστεί μέχρι τις 12.00. Δεν θα υπάρχουν ομιλίες αλλά μερικές σύντομες παρεμβάσεις από νεαρούς/ες Κύπριους και μετανάστες που έτυχαν κακομεταχείρισης από την αστυνομία και δηλώσεις στήριξης στο δικαίωμα συνάθροισης στη Πλατεία Φανερωμένης.
Συνδιοργανωτές:
Νεολαία της Φανερωμένης,
Κίνηση Πολιτών ALERT,
Συνδιοργανωτές:
Νεολαία της Φανερωμένης
Κίνηση Πολιτών ALERT
Κίνηση κατοίκων Άγρυπνοι εντός των τειχών
Στηρίζει η
Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη και Αντι-ρατσισμό (ΚΙΣΑ)
Το φεστιβάλ που θα γίνει στην Πλατεία Φανερωμένης θα περιλαμβάνει γκραφφίτι σε καμβά, παράσταση δρόμου, προβολές και μουσική. Θα αρχίσει στις 17.00 το απόγευμα και θα συνεχιστεί μέχρι τις 12.00. Δεν θα υπάρχουν ομιλίες αλλά μερικές σύντομες παρεμβάσεις από νεαρούς/ες Κύπριους και μετανάστες που έτυχαν κακομεταχείρισης από την αστυνομία και δηλώσεις στήριξης στο δικαίωμα συνάθροισης στη Πλατεία Φανερωμένης.
Συνδιοργανωτές:
Νεολαία της Φανερωμένης,
Κίνηση Πολιτών ALERT,
Συνδιοργανωτές:
Νεολαία της Φανερωμένης
Κίνηση Πολιτών ALERT
Κίνηση κατοίκων Άγρυπνοι εντός των τειχών
Στηρίζει η
Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη και Αντι-ρατσισμό (ΚΙΣΑ)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
