Αντρική Βία Κατά των Γυναικών; Όχι ΚΑΙ σ’ αυτήν!

Έχουμε πληροφορηθεί ότι την προηγούμενη εβδομάδα έγινε επίθεση σε κοπέλα από τον πρώην σύζυγό της μέσα στην παλιά Λευκωσία, κοντά στην πλατεία του Μανώλη, προκαλώντας της βαριά σωματική βλάβη. Η κοπέλα είναι μητέρα ενός μικρού παιδιού. Το παιδί ήταν παρόν κατά την επίθεση.

Καταδικάζουμε με κάθε τρόπο, μέσο και φωνή που έχουμε το περιστατικό!

Μαζί με την ολοκληρωτική καταδίκη μας, υπενθυμίζουμε και επισημαίνουμε πως

Στην Ευρώπη, η ενδοοικογενειακή βία είναι η πρώτη αιτία θανάτου ή / και αναπηρίας για τις Ευρωπαίες γυναίκες ηλικίας 16 έως 44 ετών, ξεπερνώντας τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα και τον καρκίνο. Ανάλογα με τη χώρα, το 25% έως 50% των γυναικών έχουν υπάρξει θύματα βίας. Αναρωτιόμαστε λοιπόν μήπως η δίκαιη κατά τα άλλα αγανάκτηση που συναντούμε για αυτά τα εγκλήματα λειτουργεί απλώς ως άλλοθι για να συνεχίζεται τελικά απρόσκοπτη η «κανονική» και «συνηθισμένη» πρακτική της βίας ηπιότερων μορφών και τόνων, που ενδημεί παντού.

Το γεγονός αυτό ΔΕΝ είναι μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι μια πράξη που αποτελεί μέρος ενός δικτύου καθημερινών συνθηκών που την καθιστούν επιτρεπτή. Είναι απόρροια της πατριαρχικής δομής των κοινωνιών και των εξουσιαστικών σχέσεων που στις κοινωνίες μας έχουν διαμορφωθεί ανάμεσα στα δύο φύλα. Είναι απόρροια της συνθήκης που υπαγορεύει υποσυνείδητα ότι «ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΤΥΠΗΣΩ».

ΔΕΝ αποδίδεται σε ψυχοπαθολογικούς λόγους στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Οφείλεται συνήθως σε αίτια κοινωνικά.

ΔΕΝ εξαρτάται από την οικονομική τάξη, τη μόρφωση, το βιοτικό επίπεδο, το επάγγελμα, την ηλικία, την ‘κοινωνική επιφάνεια’ των ατόμων. Είναι φαινόμενο που διαπερνά όλες τις πιο πάνω –και άλλες- κατηγορίες αδιακρίτως.

ΔΕΝ είναι κάτι που συμβαίνει μακριά μας! Συμβαίνει στα σπίτια και τα διαμερίσματα δίπλα μας και στους ανθρώπους που ξέρουμε. Το συγκεκριμένο περιστατικό συνέβηκε στο δημόσιο χώρο, την πλατεία του Μανώλη, που πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά.

Οι μορφές σωματικής βίας ενάντια στις γυναίκες ξεκινούν από το βίαιο άγγιγμα, το χαστούκι, το ξυλοδαρμό, προχωρούν στο βιασμό, τον ακρωτηριασμό, την παραμόρφωση και φτάνουν μέχρι την εξόντωση της γυναίκας.

Το γεγονός της ύπαρξης παιδιών πάρα πολλές φορές δεν αποτρέπει την άσκηση της βίας. Αντίθετα, η βία εκδηλώνεται στην παρουσία τους –όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση- ή σε άλλες περιπτώσεις τα περιλαμβάνει.

Η αντρική βία κατά των γυναικών συχνά αντιμετωπίζεται από άλλες γυναίκες ως μια μορφή απόδοσης δικαιοσύνης που αφορά τη σχέση ανάμεσα στη γυναίκα και τον άντρα (…… και αυτό πονάει ακόμα περισσότερο!).

Η βία κατά των γυναικών είναι η πλέον διαδεδομένη «αποδεκτή» μορφή βίας («σιγά, ένα πάτσο της έδωσε!»).

Η ποινικοποίηση του προβλήματος είναι ένα βήμα, αλλά –όπως και κάθε περίπτωση που αφορά κάθε μορφής ενδοοικογενειακή βία- δε μπορεί να γίνει καθαρότερο ότι η νομική αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων είναι μια τρύπια σακούλα για ένα βαρύ φορτίο. Αποτιμούμε ότι η νομική πτυχή είναι βοηθητική. Ο κυπριακός νόμος αυτή τη στιγμή στην καλύτερη περίπτωση δεν αποτρέπει και στη χειρότερη δεν τιμωρεί την άσκηση βίας ενάντια στις γυναίκες. Οι νομικές αλλαγές αναμφισβήτητα αποτελούν ένα πεδίο που απαιτεί συντονισμένη δράση για να αλλάξει. Ταυτόχρονα όμως αξιολογούμε και πως ότι η μόνη ουσιαστική και άμεση αποτροπή υλοποίησης της δυνατότητας για άσκηση ανδρικής βίας πάνω στις γυναίκες είναι η παρουσία του ίδιου μας του σώματος και της ίδιας της φωνής μας στο δημόσιο χώρο με διαμαρτυρία, καταδίκη και αποπομπή του κάθε θύτη. Με πολλά μέσα και σε πολλαπλούς χρόνους και τόπους.

Δε θα σιωπήσουμε.

Δε θα συγκαλύψουμε.

Δε θα ανεχτούμε.

Στηρίζουμε τις γυναίκες που τολμούν να το πουν.

ΦΑΛΙΕΣ Eναλλακτικά Media – Συντακτική Ομάδα

Kίνηση Πολιτών ALERT

Κέντρο Στήριξης Γυναικών ΑΠΑΝΕΜΙ

βία είναι...

Ανακοίνωση Τύπου Ομάδας Στήριξης Κέντρου Γυναικών «Απανέμι»

Η 5χρονη εχθρότητα και πολεμική που δέχτηκε το Κέντρο Στήριξη Γυναικών Απανέμι από μέλη της αστυνομίας και αξιωματούχους κρατικών υπηρεσιών (αλλα και "αδελφων" οργανωσεων) λόγω της δράσης του υπέρ της προστασίας θυμάτων βίας και κοινωνικού αποκλεισμού φτάνει στην κορύφωσή της με την δίωξη του οργανισμού για τη δράση του κατά τα χρόνια 2004 και 2005.

Mετά από συνεχιζόμενες, αδικαιολόγητες κατά την άποψη μας, αναβολές αρχες Δεκεμβρίου ελπίζουμε επιτέλους να αναγνωσθεί το «κατηγορητήριο» ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και το οποίο αφορά τη διαχείριση ΟΛΩΝ (!) των κρατικών χορηγιών του 2004 και 2005 καθώς και διοικητικά θέματα διορισμών αξιωματούχων του οργανισμού.

Το Απανέμι καλωσορίζει την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας για να έχει επιτέλους τη δυνατότητα να καταρρίψει τις κατηγορίες, να αποδείξει το ανυπόστατο των κατηγοριών και να αντιπαραβάλει την αλήθεια στα ενορχηστρωμένα σενάρια των τελευταίων χρόνων που δεν είχα άλλον σκοπό παρά να παγώσουν τη δράση και να φιμώσουν έναν οργανισμό ο οποίος αγωνίζεται στο πλευρό χιλιάδων συμπολιτών μας.

Εμείς, η ομάδα στήριξης του Κέντρου Απανέμι θα σταθούμε δίπλα στο κέντρο και την συντονίστριά του Τζούλια Καλημέρη στη μακρά διαδικασία που μόλις ξεκινά. Αρκετοί από μας συνειδητά επιλέγουμε να ενταχθούμε τώρα στο Δ.Σ. του οργανισμού. Άλλοι δημιουργούμε πυρήνες στήριξης σε όλες τις επαρχίες της Κύπρου.

Καλούμε την κοινωνία να παρακολουθήσει τη διαδικασία και να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας ως το μόνο μέσο που διαθέτουμε ενάντια στην βια και την αυθαιρεσία.

Ενάντια στη συνωμοσία της σιωπής, ενάντια στην αυθαιρεσία των κρατικών αξιωματούχων, ενάντια στις απόπειρες τρομοκρατίας των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενάντια στην εμπεδωμένη πρακτική της καταδίκης των θυμάτων βίας και κοινωνικού αποκλεισμού σε μια ζωή χωρίς επιλογές και τη σιωπή.

για μια κοινωνία χωρίς βασανιστές

Τον περασμένο Μάρτιο γίναμε μάρτυρες της πρωτοφανούς συγκάληψης και του ξεπλύματος της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας από τη δικαστική εξουσία. Οι 10 αστυνομικοί που ξυλοφόρτωσαν και κακοποίησαν 2 φοιτητές το Δεκέμβριο του 2005 βρέθηκαν αθώοι από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας αφού δεν έγινε δεχτό το βίντεο του ξυλοδαρμού που είδε ο κάθε Κύπριος πολίτης στην οθόνη της τηλεόρασης του. Οι αντιδράσεις στην αθωωτική απόφαση γέννησαν την Κίνηση Πολιτών ALERT και τη δράση για την απόδοση δικαιοσύνης.

Μετά από πολλές καθυστερήσεις το Ανώτατο Δικαστήριο αρχίζει την ερχόμενη Δευτέρα 23 Νοεμβρίου την εξέταση της έφεσης που καταχωρήθηκε από την Γενική Εισαγγελεία κατά της απόφασης του Κακουργοδικείου. Το Ανώτατο Δικαστήριο θα αφιερώσει την επόμενη εβδομάδα στην υπόθεση αυτή.

Από την απόφαση του Εφετείου θα εξαρτηθεί η αξιοπιστία της δικαστικής εξουσίας στην Κύπρο ή, καλύτερα, ότι έχει απομείνει από αυτή την αξιοπιστία μετά την αθώωση των 10.

Ο κάθε πολίτης που ένιωσε και νιώθει την αδικία καλείτε να παρευρεθεί μπροστά από το Ανώτατο Δικαστήριο τη Δευτέρα μεταξύ 9:30 και 12:30 αφιερώνοντας έστω και λίγο από τον χρόνο του στο να απαιτήσει την απόδοση δικαιοσύνης.

Ενημέρωση για τις εξελίξεις εντός και εκτός δικαστηρίου καθώς και ανάλογες δράσεις θα υπάρχει καθημερινά στο blog της Κίνησης Πολιτών ALERT.

οι δημοσιοι χώροι ανηκουν σε όλους

Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν σε όλους

Το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009, διοργανώνουμε φεστιβάλ διαμαρτυρίας για την επίθεση της αστυνομίας σε νεαρούς που διασκέδαζαν στην Πλατεία Φανερωμένης. Θεωρούμε ότι οι δημόσιοι χώροι ανήκουν σε όλους που τους χρησιμοποιούν, πολίτες και μετανάστες, άντρες και γυναίκες, νέους και γέρους ανεξάρτητα από την εθνικότητα τους, την εμφάνιση τους ή τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Η προσπάθεια της αστυνομίας να ποινικοποιήσει την παρουσία της νεολαίας στην Πλατεία της Φανερωμένης θα συναντήσει την αντίσταση μας. Θέλουμε ζωντανές πλατείες όπου οι άνθρωποι θα κοινωνικοποιούνται ελεύθερα. Η αστυνομική τρομοκρατία στην παλιά πόλη δεν θα περάσει.

Το φεστιβάλ που θα γίνει στην Πλατεία Φανερωμένης θα περιλαμβάνει γκραφφίτι σε καμβά, παράσταση δρόμου, προβολές και μουσική. Θα αρχίσει στις 17.00 το απόγευμα και θα συνεχιστεί μέχρι τις 12.00. Δεν θα υπάρχουν ομιλίες αλλά μερικές σύντομες παρεμβάσεις από νεαρούς/ες Κύπριους και μετανάστες που έτυχαν κακομεταχείρισης από την αστυνομία και δηλώσεις στήριξης στο δικαίωμα συνάθροισης στη Πλατεία Φανερωμένης.

Συνδιοργανωτές:
Νεολαία της Φανερωμένης,
Κίνηση Πολιτών ALERT,
Συνδιοργανωτές:
Νεολαία της Φανερωμένης
Κίνηση Πολιτών ALERT
Κίνηση κατοίκων Άγρυπνοι εντός των τειχών

Στηρίζει η
Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη και Αντι-ρατσισμό (ΚΙΣΑ)

παίρνουμε την Παλια Λευκωσία στα χέρια μας

Φεστιβαλ δρομου στην Πλατεια Φανερωμενης
με μουσικη, ζογκλερικα, γκραφιτι, προβολες και αλλα
για διαμαρτυρια εναντια στην αστυνομικη βια και βαρβαροτητα.
Για να δειξουμε πως ειμαστε παρόντες,
πως αυτος ο χωρος ανήκει σε ΟΛΟΥΣ μας.

Σάββατο 17 Οκτωβρη 2009 από τις 5 μ.μ. - 12 μ.μ.

τα λόγια κάποιων απο τη Πλατεια του Μανώλη:

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΖΕΙ

1. Διεκδικούμε μια από τις λίγες πλατείες που έχει η πόλη μας. Για να δημιουργήσουμε το δικό μας στέκι έξω από τα κέρδη τους, για να κτίσουμε σχέσεις μεταξύ μας. Σχέσεις που βασίζονται στον άνθρωπο και όχι στο χρήμα.

2. Διεκδικούμε τη διασκέδαση μας. Την ελεύθερη διασκέδαση μας, έξω από μπαρ και κλαμπ που κάποιος πρέπει να ξοδέψει μέχρι και 50 ευρώ τη νύκτα για την είσοδο και τα ποτά. Έξω από τα μαγαζιά αυτά, όπου η κοινωνικοποίηση είναι μηδαμινή και ψεύτικη. Όπου σχεδόν τα πάντα είναι προκαθορισμένα και κάποιος πρέπει να είναι «ευπρεπής», «καλοντυμένος», «ευγενής» κτλ.

3. Διεκδικούμε αυτόν το δημόσιο χώρο για να εκφράσουμε τον αυθορμητισμό μας που έχει καταπιεστεί μέσα στα μαγαζιά. Θέλουμε να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε, να ποδηλατήσουμε, να τρέξουμε, να πιούμε, να ζωγραφίσουμε, να σκαρφαλώσουμε. Να αφήσουμε τη ζωή να μας οδηγήσει εκεί που αυτή θέλει, έξω από κοινωνικά ταμπού και προκαταλήψεις.

4. Διεκδικούμε τους τοίχους για να εκφραστούμε. Για να πούμε όλα αυτά που δεν λέγονται και να ζωγραφίσουμε όλα αυτά που δεν ζωγραφίζονται. Επειδή η ποίηση βρίσκεται στους δρόμους.

5. Διεκδικούμε τον σεβασμό προς το χώρο. Για να καθαρίζουμε μόνοι μας τα σκουπίδια που αφήνουμε πίσω μας και να μην περιμένουμε από άλλους να το κάνουν για εμάς. Σεβασμός προς το χώρο σημαίνει σεβασμός προς τον ίδιο μας τον εαυτό.

6. Διεκδικούμε πίσω το χρόνο που μας έχει κλέψει η ρουτίνα. Σχολείο-φροντιστήριο-σπίτι, σπίτι-δουλειά-σπίτι. Καθημερινά μας ρουφούν την ενέργεια μας ενώ εμείς παραμένουμε παθητικοί θεατές καταφεύγοντας σε ψεύτικες απολαύσεις και ναρκωτικά όπως τηλεόραση, ιντερνέτ, στοιχήματα, γήπεδο, αλκοόλ και άλλες ουσίες παράνομες ή μη.

7. Διεκδικούμε το τώρα και το σήμερα. Ούτε το αύριο ούτε το χτες.

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΝ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ

Κάποιοι/ες από Μανώλη